Mooie mensen


Agnes uit Genk.
Als gids heb ik een mooie job, waarbij ik mensen van over de hele wereld ontmoet en verschillende culturen leer kennen en toch vind ik het nog altijd tof om met mensen uit mijn eigen streek te praten.

Met Agnes op de boot.

Vandaag heb ik een mooi gesprek gehad met Agnes uit Genk die samen met haar zus een week op vakantie is hier in Kreta. Toen ik op de bus stapte voor onze excursie naar de blauwe lagoon van Balos en het piraten eiland Gramvousa, en de pick up lijst kreeg van de chauffeur zag ik naast een van de namen een Belgisch telefoonnummer staan. De naam leek mij helemaal niet Belgisch maar zo vreemd is dat niet want voor de dames op kantoor kunnen buitenlandse namen moeilijk zijn om te noteren. Maar goed, bij de koffie pauze die we onderweg maken hoorde ik Nederlands praten dus ik reageerde direct, blij om weer eens in mijn eigen taal te kunnen communiceren en zo werd het eerste contact met Agnes en haar zus gelegd. Tijdens de boottrip zag ik dat Agnes een genieter is, en dat zijn de mensen waar ik van hou. Op de terugweg met de boot heb ik haar voorgesteld om samen met mij op een van de mooiste plekjes op de boot te komen zitten, waar het uitzicht prachtig is, en zo zijn we aan de praat geraakt. Uit ons gesprek heb ik kunnen afleiden dat Agnes geen makkelijk leven heeft maar dat ze toch ten volle geniet van de mooie dingen in haar leven, van de kleine dingen die het leven mooi maken, en zolang je die ziet en waardeert Agnes blijft het leven mooi.
Agnes is een persoon die ik in mijn hart gesloten heb en die er in zal blijven. Ik heb respect voor je Agnes!

The hermit crab

At one of my visits to the island Gramvousa, I went for a swim with my college Irina, she loves snorkeling and always finds something. This time she found this little hermit crab

As I am always looking for new things to learn I opened my browser to find some more information about this little creature. Little did I know….. I looked it up by the shape and form of the shell 😁, wrong!!

They don’t come with the shell, they have to find a fitting shell by themselves, any shell will do, as long as it is big enough.

As finding the right shell is not always easy, these little crabs work together and have figured out a second hand shell exchange system. Here is what they do : One crab finds a shell that is bigger than her current one and that she thinks might suit her, so she gets out of her current shell to try the new one. When she sees that it doesn’t fit her she goes back in her own shell and waits for another crab to come. The second crab also tries out the shell and when it doesn’t fit she also goes back into her current shell and waits for the next crab to come. They do this until a crab is satisfied with the shell and keeps it. In the meantime the crabs are in line from the largest to the smallest crab. Now the first crab in line will take the empty shell of the satisfied crab and leave hers behind for the next crab in line. So in the end every crab has got a larger shell to fit in.

Pretty clever isn’t it!!